Roxanne Swan

Verlies en Winst

Mijn ma is onlangs op 88-jarige leeftijd overleden. Na een kort en hevig ziekbed, met veel intensieve begeleiding van haar 8 kinderen en aanhang, kwam de dood toch nog te plotseling. We hebben haar een mooi afscheid gegeven en toen mijn ma door 3 engelen bij de hemelpoort werd binnengehaald, begeleid door enkele bijzondere cadoos die ze in haar doodskist meenam naar boven, wilde ze met al haar gasten op de koffietafel een toast uitbrengen.

Een afscheid van mijn ma, die de rol vervulde van een 8-tal moeders voor ieder van haar kind. Ieder kind kreeg de moeder die zij of hij nodig had op dat moment van zijn of haar leven. Dit alles werd mij pas goed duidelijk kort na haar dood. Het samenzijn van de kinderen na haar dood bracht vele herinneringen tot leven. Herinneringen aan een moeder die de kunst verstond om 8 verschillende moeders te zijn.

Het verlies van zo'n moeder, onze koningin, leidde bij mij tot een parel van een herinnering. Zij was zo gewoon, en toch anders. Zij was zichzelf en cijferde ook zichzelf weg.

Ik ben haar dus niet verloren. Ik heb haar opnieuw her-ontdekt. Dat is mijn winst na het grote verlies. Haar dood, en haar opstanding. Mijn komende expositie bij 'Kunst aan de Berg, welke op 13 nov.2010 start en loopt tot 10 jan.2011 zal ik daarom opdragen aan haar.

In de ontvangstzaal heb ik gekozen voor mijn moeras-schilderijen. De groene schilderijen staan symbool voor het verdwijnproces van het aardse van mijn moeder; terug naar het slijk der aarde. De rust die deze ontvangstruimte uitstraalt met mijn groene moeras-schilderen met uitzicht op het schilderij aan de overkant van de moerassen, het blauwe en hemelse   ' view ' zijn voor mij de metafoor voor mijn verlies en winst !

Ma, ik weet zeker dat je op 14 nov. als Oscar om 15 uur de expositie officieel gaat openen, bij me bent. Mijn ma, een van de acht !

Is getekend, Roxanne Swan 6-11-2010

Lees meer >> | 380 keer bekeken